GamBroN

من دیگه نیازی به آدمای جدیدی ندارم؛

اونایی که دورمنن هر روز یه آدم جدید میشن..!

از اونی خوردم که میگفتم بعیده داش 

صدای ضجه می‌آید زنی بی تاب میگرید
زنی بارانی و ابری درون قاب میگرید
سر مغرور خود را کوفته زر سنگ ناکامی
وحالا در عزای خود به اشکی ناب میگرید
تنش لرزان هق هق، توی چشمش اتفاقی

خیس‌شبیه قوی بی بالی در مرداب میگرید
کفن پوشیده و در انتظار مرگ حیران است
نگاهش سمت گورستان و در خونآبمیگرید
دلش میگرید از نور و پناهش تیرگی شب و
هر شب در دلش گویا که با مهتاب میگرید

صدای ناله اش در باد و سر بر گوشی ی

سنگی
به مانند غم رستم که بی سهراب  میگرید
چه اندوه فراوانی در این بغض زمین خفته
انگار که خدا هم در کنار میناب میگرید 

وَ مـه جَهاني اُمهه بـه نـٰام چِشوت ، مـوم🫀′