GamBroN

صدای ضجه می‌آید زنی بی تاب میگرید
زنی بارانی و ابری درون قاب میگرید
سر مغرور خود را کوفته زر سنگ ناکامی
وحالا در عزای خود به اشکی ناب میگرید
تنش لرزان هق هق، توی چشمش اتفاقی

خیس‌شبیه قوی بی بالی در مرداب میگرید
کفن پوشیده و در انتظار مرگ حیران است
نگاهش سمت گورستان و در خونآبمیگرید
دلش میگرید از نور و پناهش تیرگی شب و
هر شب در دلش گویا که با مهتاب میگرید

صدای ناله اش در باد و سر بر گوشی ی

سنگی
به مانند غم رستم که بی سهراب  میگرید
چه اندوه فراوانی در این بغض زمین خفته
انگار که خدا هم در کنار میناب میگرید