Brax

ای رفیقی که در سکوتِ شب و در شلوغیِ روز با ما هستی…

از تو می‌خواهم که به قلب‌هایمان آرامش بدهی؛ از آن نوع آرامشی که وقتی طوفان‌های زندگی به پا می‌شود، در اعماق وجودمان ریشه‌ای دارد و تکان نمی‌خورد.

از تو می‌خواهم که چشمانمان را بازداری تا زیبایی‌های کوچک را ببینیم؛ لبخند یک غریبه را، رنگِ آسمان را در غروب، و مهربانیِ پنهانی را که در میان آدم‌ها جریان دارد.

قدرتمان بده تا در برابر سختی‌ها، با وقار و با کرامت بایستیم، و در برابر خوشی‌ها، با تواضع و با قدرشناسی.

از تو می‌خواهم که به ما یادآوری کنی که در این مسیرِ بزرگ، هرگز تنها نیستیم. مراقبِ خستگی‌های پنهانمان باش و در لحظاتی که راه را گم می‌کنیم، نوری در دلمان روشن کن که دوباره مسیرِ عشق و مهربانی را پیدا کنیم.

خداوندِ مهربان، زندگی‌مان را به جایی برسان که در آن، بیشتر “بودن” را یاد بگیریم تا “داشتن” را.

آمین.»

امیدوارم که به تمام آرزوهاتون هم در زندگی هم گیم برسین