Zenitsux

عزیز اسکین فکشن نیست اسکین سادست گلدیش کردن بله

حتی اگه کسی نخره ولی گلدی کردنشم جالب نبود برای کسی که پول خرید گلد نداره حداقل همون ۲تا اسکین خوب برای یه سطح کم خوب بود

خیلی از اسکین هایی که ساده و بدون گلد بودن الان گلدی شده به به عالیه

نیک نیم Keisan Hashira Prances Sattan imatrix Forsell ast

خدا کیست، خدا چیست... اگر هست چرا نیست؟ اگر نیست،چرا بر در متروکه بکوبم! اگرم هست،چه کاریست که مخفی شده از خلق..خدایی که موضف به خدایست؛ شبی از لب یک مست شنیدم که به اثبات خودش گفت: خدا ساخته زهن بشر بوده خیالیست! یکی فاز بفرگشتو یکی گفت: انرژیست و دیگر نفری گفت: خدا از پدران امده ارثیست

Dota 2 و League of Legends: شباهت‌ها و تفاوت‌ها نویسنده امیرحسین وفاراد | ۱۲ خرداد ۱۴۰۳ | ۲۲:۰۰ Dota 2 و League of Legends دو مورد از محبوب‌ترین و بهترین بازی‌های سبک موبا (MOBA) هستند. این دو بازی شاید یکی از قدیمی‌ترین و حساس‌ترین رقابت‌های تاریخ گیم را دارند و طرفداران هر دو بازی حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. قطعا هر دو این بازی‌ها نقاط قوت و نقاط ضعف خودشان را دارند و قرار نیست که صحبت‌های ما اینجا باعث شود که شما فکر کنید که در مجموع یکی از این دو بازی خوب و دیگری بد است. اینجا صرفا قرار است در مورد ویژگی‌های مختلف هر دو بازی و تفاوت‌ها و شباهت‌هایی که دارند صحبت کنیم. به هر حال وقتی که میزان بازیکنان این دو بازی در مجموع به بیش از ۲۳۰ میلیون بازیکن به صورت میانگین ماهیانه می‌رسد باید انتظار یک رقابت شدید را داشته باشیم. البته این موضوع هم قابل ذکر است که از این تعداد بازیکنان، تقریبا ۸۰۰ هزار نفر از آن را بازیکنان Dota 2 تشکیل می‌دهند و باقی ۱۵۰ میلیون نفر آن از بازیکنان League of Legends هستند. آیا این موضوع باعث می‌شود که این بازی از رقیبش بهتر باشد؟ نه، ولی خب قطعا یکی از تفاوت‌های بین دو بازی همین مورد است. حالا اگر دوست دارید که در مورد شباهت‌ها و تفاوت‌های دیگر و فنی‌تر بازی‌های Dota 2 و League of Legends بیشتر بدایند، در ادامه با ویجیاتو همراه باشید. فهرست محتوا 1 بازیکنانی که این بازی‌ها را انتخاب می‌کنند 2 فرهنگ بازیکنان دو بازی 3 طول هر بازی 4 نقاط ضعف 5 سختی و پیچیدگی 6 کلام آخر بازیکنانی که این بازی‌ها را انتخاب می‌کنند شاید اولین موضوعی که باید به آن بپردازیم این است که چه بازیکنانی به سراغ کدام بازی می‌روند. برای این موضوع اول باید بدانیم که دوتا بیشتر سعی دارد که ظاهر قدیمی و نوستالژیک خودش را حفظ کند. برعکس آن، لیگ آو لجندز سعی می‌کند که با استانداردهای امروزی بیشتر هماهنگ باشد و بازی‌هایش را به ‌روزتر جلو ببرد. این کار باعث می‌شود که یک بازی Dota 2 بیشتر روی بازیکنان قدیمی خود تمرکز کند و League of Legends بیشتر روی جذب بازیکن جدید سرمایه‌گذاری می‌کند. برای همین اگر به عنوان یک بازیکن جدید وارد هر دو بازی شوید، احتمالا بیشتر با لیگ آو لجندز ارتباط برقرار کنید. البته فکر نکنید که بازیکنانی که دوتا ۲ را انتخاب می‌کنند خیلی کم و اندک‌اند، ولی خب چندان تعداد زیادی نسبت به لیگ آو لجندز ندارند. حالا چرا لیگ آو لجندز بیشتر بازیکن جلب می‌کند؟ چون ظاهر بازی امروزی‌تر و دوستانه‌تر است. این بازی سعی می‌کند با بازیکنان جدید ارتباط بهتری برقرار کند و شرایط بهتری را برای آن‌ها ایجاد کند. بازی‌ای مثل دوتا چون زیاد دستخوش تغییر نشده‌ است و هنوز هم ظاهری مشابه چندین سال پیش خودش را دارد، معمولا از همان بازیکنان چندین سال پیش استفاده می‌کند. فرهنگ بازیکنان دو بازی این موضوع احتمالا آشناترین مشکل در هر دو بازی باشد. اگر می‌خواهید یکی از این دو بازی را شروع کنید، خودتان را برای یکی از بدترین، بی‌فرهنگ‌ترین، بی‌شخصیت‌ترین، کودکانه‌ترین و سمی‌ترین فضا فرهنگی ممکن آماده کنید. بازیکنان این بازی‌ها در دنیا گیم معروفند به بی‌فرهنگ‌ترین بازیکنانی که می‌توانید پیدا کنید. مخصوصا اگر می‌خواهید به عنوان یک تازه‌وارد این بازی‌ها را شروع کنید. انتظار بازیکنانی را نداشته باشید که وقتی می‌فهمند شما تازه‌واردید به شما کمک کنند تا بازی را یاد بگیرید. احتمال این که شما را در بازی ریپورت کنند تا به این زودی‌ها نتوانید بازی پیدا کنید بیشتر است. در کنار آن، هر دو بازی از یک سیستمی استفاده می‌کنند تا جلو توهین به بازیکنان را بگیرند. برای همین استفاده از یک سری کلمات در این بازی‌ها ممکن نیست. با این حال بازیکنان این بازی‌ها از خلاقانه‌ترین و هوشمندانه‌ترین روش‌هایی ممکن برای توهین به یکدیگر استفاده می‌کنند. متاسفانه اینجا هم نمی‌شود در مورد این موارد صحبت کرد، ولی با کمی تحقیق ساده می‌توانید چند مورد از خنده‌دار‌ترین و توهین‌آمیزترین حرف‌های ممکن در این بازی‌ها را پیدا کنید. پس در کل انتظار یک جامعه مهربان در این بازی‌ها را نداشته باشید، خودتان را برای بدترین بدترین‌ها آماده کنید. طول هر بازی طبیعتا هر دو بازی در سبک موبا هستند و مشابه هم هستند. با این حال به هیچ عنوان زمان یکسانی ندارند. شاید یک مچ (Match) کامل در بازی لیگ آو لجندز تقریبا بیست دقیقه الی نیم ساعت طول بکشد. البته بازی‌هایی هستند که بیشتر از چهل دقیقه یا حتی تا یک ساعت طول بکشد، ولی خب معمولا تا قبل از نیم ساعت‌ بازی تمام می‌شود. این موضوع به این خاطر است که در لیگ آو لجندز توانایی‌هایی که به سرعت آسیب زیادی می‌زنند بیشتر است و سلامتی بازیکنان در این بازی کمتر است. این موضوع باعث می‌شود تا مبارزه‌ها کوتاه‌تر باشند و بازی در کل سریع‌تر تمام شود. دقیقا نقطه تقابل آن دوتا است. در این بازی هر مچ می‌تواند بین ۴۵ تا حتی یک ساعت و نیم طول بکشد. بازی‌هایی هستند که حتی به دو ساعت هم برسند. در این بازی مهارت‌ها چندان آسیبی نمی‌زنند و سلامتی بازیکنان در آن خیلی زیاد است. این موضوع باعث می‌شود که مبارزه‌ها خیلی طولانی شوند و شما نتوانید به سرعت پیشرفت کنید در بازی. جمع‌آوری پول در این بازی هم سخت‌تر است و در نهایت‌ چالش‌های بیشتری را برای شما ایجاد می‌کنند. نقاط ضعف جدا از زیبایی‌ها و جذابیت‌های دو بازی، هر دو آن‌ها مشکلات زیادی دارند. به هر حال بازی‌‌هایی با این قدمت باید مشکلات قابل توجهی هم داشته باشند. شما اگر می‌خواهید یکی از این دو را انتخاب کنید، حتما باید حواستان هم به مشکلات آن‌ها و نقاط ضعفشان باشد. مشکل اصلی و مهم دوتا این است که بازی به شدت قدیمی است. این بازی اصلا ظاهر مدرنی ندارد و گیم‌پلی‌ آن‌ هم چندان امروزی نیست. قبل‌تر هم فهمیدیم که این موضوع کاملا عمدی است و خود استودیو Valve می‌خواهد که به ظاهر بازی دست نزند تا بازیکنان قدیمی خود را از دست ندهد. آیا این موضوع خوب است یا نه را هم شما باید تصمیم بگیرید. در طرف دیگر ماجرا ما لیگ آو لجندز را داریم. این بازی یکی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین بازی‌های کل صنعت بازی‌های ویدیویی است؛ برای همین خیلی عجیب است که هنوز بازی به این شکل است. این بازی شاید شبیه به یک بازی موبا خوب و امروزی باشد، ولی گرافیکی که دارد واقعا باورنکردنی است. شاید انتظار داشته باشید که یک بازی با این حجم از شهرت حداقل ظاهری زیبا داشته باشد، ولی اصلا و ابدا انتظار یک بازی زیبا از نظر ظاهری را از لیگ آو لجندز نداشته باشید. سختی و پیچیدگی سبک موبا در کل سبک سختی است. هر دو بازی Dota 2 و League of Legends به شدت سخت هستند و چالش‌های مشابه و متفاوت خودشان را دارند. اگر هر دو بازی را تجربه کرده باشید و یا کمی در موردشان تحقیق کرده باشید، قطعا می‌دانید که دوتا به شدت سخت‌تر از لیگ آو لجندز است. دلایل سختی بیشتر این بازی از چندین مورد ریز و درشت حاصل می‌شود که ما صرفا به چند مورد خاص از آن‌ها اشاره می‌کنیم تا متوجه عمق اصلی ماجرا شوید. در بازی‌های سبک موبا تمرکز زیادی روی فروشگاه و خرید آیتم‌هایی است که در مبارزه به دردتان بخورند. حالا در بازی لیگ آو لجندز این آیتم‌ها تقریبا همیشه یک سری قابلیت و یا فایده (Passive)، که اصطلاحا فوایدی هستند که همیشه و دائما برای شما فعال هستند، را به شما می‌‎دهند. ولی در بازی دوتا اکثر آیتم‌ها قابلیت‌های (Active)، که اصطلاحا فوایدی هستند که باید خودتان به صورت دستی فعال کنید و برای مدت کوتاهی به دردتان می‌خورند، به شما می‌دهند. یعنی در کل شما باید در دوتا خیلی حواستان باشد که از چه چیزی در چه زمانی استفاده کردید تا بدانید که کی و در چه شرایط دیگری می‌توانید از آن استفاده کنید. ولی در لیگ آو لندز یک آیتمی را می‌خرید و دیگر نگرانی‌ای ندارید. مورد بعدی خود فروشگاه این بازی‌ها است. در لیگ آو لجندز اگر شما بخواهید که یک آیتمی را بخرید صرفا می‌توانید روی آن آیتم کلیک کنید و تمام. ولی در دوتا اینطور نیست. شما در این بازی اول باید ببینید که چه آیتمی را می‌خواهید بخرید. بعد ببینید که آیا آن آیتم از قسمت‌های جداگانه تشکیل می‌شود یا نه، که اکثرا به این شکل تشکیل می‌شوند. حالا یک سری از این آیتم‌ها را باید از فروشگاه‌های عادی بخرید، یک سری از آن‌ها را هم باید از فروشگاه‌های مخفی در نقشه بازی بخرید. سپس یک نقشه آیتمی که می‌خواهید بسازید را هم باید بخرید تا با ترکیب همه این‌ها به آیتم اولیه خود برسید. دیگر قضاوت با خود شما. کلام آخر هر دو این بازی‌ها طرفداران و منتقدان خاص خودشان را دارند. شما می‌توانید به صورت قطعی اعلام کنید که یکی از آن‌ها بهتر و دیگری بدتر است. به علت‌ سال‌ها توسعه و آپدیت با دو هدف متفاوت، بازی‌های Dota 2 و League of Legends در حال حاضر کاملا با هم فرق دارند. در نهایت این موضوع که کدام را شما باید بازی کنید، بر می‌گردد به اینکه سلیقه شما چیست و به چه سبک بازی‌ای بیشتر علاقه‌ دارید. بهترین کار این است که هر دو را امتحان کنید و ببینید که از کدام بیشتر لذت می‌برید. خوشبختانه هر دو بازی هم رایگان هستند و می‌توانید این کار را به سادگی انجام دهید.

البته! در ادامه 40 دلیل دیگر برای خرید ایکس باکس آورده‌ام: 11. **بروزرسانی‌های منظم**: ایکس باکس به‌روزرسانی‌های منظم و بهبودهای نرم‌افزاری دارد. 12. **پشتیبانی از VR**: برخی از مدل‌ها از واقعیت مجازی پشتیبانی می‌کنند. 13. **قابلیت ضبط بازی**: می‌توان لحظات هیجان‌انگیز بازی را ضبط کرد. 14. **دسترسی به اپلیکیشن‌های مختلف**: می‌توان از اپلیکیشن‌های مختلف مانند نتفلیکس و یوتیوب استفاده کرد. 15. **بازی‌های رایگان ماهانه**: با اشتراک ایکس باکس لایو گلد، هر ماه بازی‌های رایگان دریافت می‌کنید. 16. **پشتیبانی از HDR**: برای تجربه بصری بهتر، از HDR پشتیبانی می‌کند. 17. **قابلیت شخصی‌سازی کنترلر**: می‌توان کنترلر را به سلیقه خود شخصی‌سازی کرد. 18. **بازی‌های چندنفره محلی**: می‌توان با دوستان به صورت محلی بازی کرد. 19. **دستگاه‌های جانبی متنوع**: انواع لوازم جانبی و تجهیزات برای ایکس باکس وجود دارد. 20. **پشتیبانی از بازی‌های کراس‌پلتفرم**: می‌توان با بازیکنان دیگر پلتفرم‌ها بازی کرد. 21. **تجربه بازی‌های AAA**: بازی‌های بزرگ و با کیفیت بالا در ایکس باکس موجود است. 22. **دستگاه‌های قابل حمل**: برخی از مدل‌ها قابلیت حمل آسان دارند. 23. **پشتیبانی از بازی‌های آنلاین**: می‌توان به راحتی به بازی‌های آنلاین متصل شد. 24. **تجربه بازی‌های واقعیت افزوده**: برخی بازی‌ها از واقعیت افزوده پشتیبانی می‌کنند. 25. **دستگاه‌های استریمینگ**: می‌توان از ایکس باکس برای استریم بازی‌ها استفاده کرد. 26. **پشتیبانی از بازی‌های موبایل**: برخی بازی‌ها قابلیت اجرا بر روی موبایل را دارند. 27. **تجربه بازی‌های ورزشی**: بازی‌های ورزشی متنوعی در ایکس باکس موجود است. 28. **پشتیبانی از بازی‌های RPG**: بازی‌های نقش‌آفرینی جذابی در این کنسول وجود دارد. 29. **دستگاه‌های صوتی با کیفیت**: می‌توان از سیستم‌های صوتی با کیفیت بالا استفاده کرد. 30. **پشتیبانی از بازی‌های استراتژیک**: بازی‌های استراتژیک متنوعی در ایکس باکس موجود است. 31. **تجربه بازی‌های ماجراجویی**: بازی‌های ماجراجویی جذابی در این کنسول وجود دارد. 32. **پشتیبانی از بازی‌های ترسناک**: بازی‌های ترسناک و هیجان‌انگیز در ایکس باکس موجود است. 33. **دستگاه‌های چندرسانه‌ای**: می‌توان از ایکس باکس به عنوان یک دستگاه چندرسانه‌ای استفاده کرد. 34. **پشتیبانی از بازی‌های فکری**: بازی‌های فکری و معما در این کنسول موجود است. 35. **تجربه بازی‌های اکشن**: بازی‌های اکشن و هیجان‌انگیز در ایکس باکس موجود است. 36. **پشتیبانی از بازی‌های خانوادگی**: بازی‌های مناسب برای خانواده و کودکان در این کنسول وجود دارد. 37. **دستگاه‌های بازی با کیفیت**: ایکس باکس از کیفیت ساخت بالایی برخوردار است. 38. **پشتیبانی از بازی‌های آنلاین رایگان**: برخی بازی‌ها به صورت آنلاین رایگان قابل بازی هستند. 39. **تجربه بازی‌های تخیلی**: بازی‌های تخیلی و فانتزی در این کنسول موجود است. 40. **پشتیبانی از بازی‌های مسابقه‌ای**: بازی‌های مسابقه‌ای و ریسینگ در ایکس باکس موجود است. 41. **دستگاه‌های با قابلیت ارتقا**: می‌توان سخت‌افزار را به راحتی ارتقا داد. 42. **پشتیبانی از بازی‌های شبیه‌سازی**: بازی‌های شبیه‌سازی متنوعی در این کنسول وجود دارد. 43. **تجربه بازی‌های آنلاین با دوستان**: می‌توان با دوستان به صورت آنلاین بازی کرد. 44. **پشتیبانی از بازی‌های ماجراجویی**: بازی‌های ماجراجویی جذابی در این کنسول وجود دارد. 45. **دستگاه‌های با طراحی زیبا**: طراحی زیبا و مدرن ایکس باکس. 46. **پشتیبانی از بازی‌های چندنفره**: بازی‌های چندنفره جذاب در این کنسول موجود است. 47. **تجربه بازی‌های داستانی**: بازی‌های داستانی و روایت‌محور در ایکس باکس موجود است. 48. **پشتیبانی از بازی‌های آنلاین**: می‌توان به راحتی به بازی‌های آنلاین متصل شد. 49. **دستگاه‌های با قابلیت اتصال به اینترنت**: اتصال آسان به اینترنت برای بازی آنلاین. 50. **تجربه بازی‌های جدید**: همیشه بازی‌های جدید و هیجان‌انگیز برای ایکس باکس عرضه می‌شود.

اگر تصمیم به خرید کنسول ایکس باکس سری X یا سری S مایکروسافت گرفته‌اید، ما به این ۷ دلیل به شما می‌گوییم از خرید این کنسول بازی صرف نظر کنید! هیچ‌ زمانی بهتر از الان برای گیمرها نبوده است. استودیوهای کوچک و بزرگ دائماً بازی‌های شگفت انگیزی را منتشر می‌کنند که همگی فراتر از آنچه از یک بازی ویدیویی انتظار داریم هستند. اما بهترین پلتفرم برای بازی کردن چیست؟ آیا ایکس باکس سری X یا سری S مایکروسافت گزینه خوبی است؟ به این دلایل ایکس باکس سری X / سری S نخرید اگر می‌خواهید برای خرید کنسول بازی ایکس باکس سری ایکس یا اس هزینه کنید، دست نگه دارید. گرچه این دو کنسول‌های توانمندی هستند، اما شاید کنسول مناسبی برای شما نباشند. یا حداقل باید کمی بیشتر صبر کنید. در اینجا به بررسی دلایلی خواهیم پرداخت که نشان می‌دهند این دو کنسول مناسب خرید نیستند. ۱. هیچ چیز انحصاری برای این کنسول وجود ندارد مایکروسافت به عنوان یک سازنده کنسول‌های بازی فعالیت خودش را آغاز نکرده است. قطعاً اولین آشنایی شما با این کمپانی از طریق سیستم عامل ویندوز بوده که تا به امروز هم همچنان پایدار به کار خودش ادامه می دهد. اگر می‌خواهید روی یک کامپیوتر بازی کنید، از ویندوز استفاده می‌کنید؛ زیرا پشتیبانی دیگر سیستم عامل‌هایی مثل مک و لینوکس از بازی‌ها به اندازه ویندوز خوب نیست. مدتی بود که پشتیبانی مایکروسافت از بازی‌های کامپیوتری first-party جالب توجه نبود؛ زیرا این شرکت تمام تمرکز خودش را روی کنسول بازی ایکس باکس گذاشته بود. اما اکنون شرایط تغییر کرده است. زیرا همه‌ی بازی‌های مایکروسافت همزمان روی کامپیوترهای شخصی و ایکس باکس منتشر می‌شوند و این فوق‌العاده است. اما سوالی که در اینجا پیش می‌آید این است که چرا باید ایکس باکس بخریم؟ یک کامپیوتر گیمینگ می‌تواند قدرتمندتر از یک ایکس باکس باشد. شما می‌توانید تمام بازی‌های ایکس باکس را هم روی آن اجرا کنید و از سرویس بازی ابری Xbox Game Pass هم در آن استفاده کنید. شما حتی می‌توانید دسته بازی ایکس باکس را هم به کامپیوتر خود وصل کنید. این‌ها امکانات و انعطاف‌پذیری است که یک کامپیوتر گیمینگ برای شما به ارمغان میاورد. ۲. حافظه قابل ارتقا اختصاصی حافظه داخلی ایکس باکس سری اس ۵۱۲ گیگابایت و سری ایکس هم ۱ ترابایت است. هرچند بخشی از این فضا هم توسط سیستم عامل رزرو می‌شود و فضای حقیقی کمتری در اختیار شما قرار می‌گیرد. هر دو کنسول از حافظه‌های SSD بسیار سریعی استفاده می‌کنند که به صورت انحصاری برای کنسول بازی مایکروسافت طراحی شده است. اما احتمالاً متوجه خواهید شد که این میزان حافظه در مدت کوتاهی پر می‌شود. این قضیه در مورد نسخه ۱ ترابایتی که فضای ۲ برابری دارد هم صدق می‌کند؛ زیرا بازی‌های مدرن به فضای بسیار زیادی برای ذخیره‌سازی نیاز دارند. روی کنسول PS5 سونی ارتقا حافظه خیلی آسان است. شما می‌توانید یک حافظه SSD از نوع M.2 را به کنسول خود اضافه کنید. اما در ایکس باکس داستان متفاوت است. شما باید از کارت ارتقا حافظه اختصاصی Seagate استفاده کنید. هرچند برای بازی‌های قدیمی‌تر می‌توانید از هر نوع حافظه اکسترنالی استفاده کنید، اما بازی‌های مدرن به حافظه اختصاصی برند Seagate برای کنسول ایکس باکس سری X و سری S نیاز دارند. هرچند مایکروسافت وعده داده بود که دیگر برندها نیز حافظه‌های اختصاصی خود برای کنسول ایکس باکس را عرضه می‌کنند، اما تاکنون چنین اتفاقی نیفتاده است. این یعنی شما ناچار به خرید حافظه SSD گران قیمت Seagate هستید. ۳. از واقعیت مجازی پشتیبانی نمی‌کند در حالی که واقعیت مجازی برای گیمرها جذاب است و پروژه‌های نوآورانه و هیجان‌انگیز زیادی با هدف ارائه دنیای واقعیت مجازی در حال ظهور هستند، اما شما نمی‌توانید روی کنسول ایکس باکس از آن بهره‌مند شوید. به گفته فیل اسپنسر، رئیس ایکس باکس، بهتر است که این شرکت روی نرم افزار تمرکز کند؛ زیرا مقیاس بهتری در دراز مدت دارد و واقعیت مجازی «منزوی کننده» است. اما سونی رویکرد کاملاً متفاوتی را در پیش گرفته و با رونمایی از هدست PlayStation VR2 تعهد خودش را به دنیای VR نشان داد. سونی حتی در حال ساخت تجربیات انحصاری واقعیت مجازی از برترین فرانچایزها مثل Horizon Call of the Muntain است. ۴. پلی استیشن ۵ بازی‌های بهتری دارد این مورد قابل بحثی است و شاید هم به انتخاب شخصی افراد بستگی داشته باشد؛ اما بسیاری بر این باورند که سونی بازی‌های انحصاری بهتری دارد. بازی‌هایی مثل Spider-Man ،Ratchet and Clank ،The Last of Us ،Uncharted و Horizon را فقط می‌توانید روی کنسول بازی پلی استیشن اجرا کنید. همانطور که در بالاتر هم توضیح دادیم، ایکس باکس دارای بازی‌های انحصاری خیلی چشم‌گیری نیست و فرانچایزهایی مثل Gears of War و Halo هم دیگر آن جذابیت گذشته را ندارند. با این حال در دراز مدت کفه ترازو می‌تواند به طرف مایکروسافت خم شود؛ زیرا این کمپانی شرکت بازی‌سازی اکتیویژن و چندین توسعه‌دهنده با استعداد دیگر را تصاحب کرده است تا دِژ خودش در بازی‌های انحصاری را مستحکم‌تر کند. ۵. ایکس باکس سری S خیلی کم توان است کنسول مایکروسافت در دو نسخه عرضه می‌شود: ایکس باکس سری S و ایکس باکس سری X. شاید تصور کنید که تفاوتی بین این دو مدل وجود ندارد؛ زیرا سونی هم PS5 را در دو نسخه عرضه کرده است که تفاوت آن‌ها فقط دیسک خور یا دیجیتال بودن آن‌هاست. با این حال این دو کنسول مایکروسافت، دنیای متفاوتی از یکدیگر دارند. سری S ظرفیت رم کمتری دارد و فقط اجازه می‌دهد بازی‌ها را با رزولوشن 1440p اجرا کنید که این یعنی از اجرای بازی‌ها با رزولوشن 4K پشتیبانی نمی‌کند. پردازنده این نسخه کندتر است و فقط بازی‌ها را به صورت دیجیتالی اجرا می‌کند. بنابراین این کنسولی نیست که بخواهید به عنوان یک کنسول نسل جدید روی آن حساب کنید. ۶. دسته آن فاقد نوآوری خاصی است دسته بازی ایکس باکس فوق‌العاده است و به همین خاطر است که مایکروسافت آن را برای کنسول‌های جدید خودش تغییرات زیادی نداده است. هرچند آن‌ها پیشرفت نسبی از نسل گذشته داشته‌اند. در دست‌گیری آن‌ها بهتر شده، بافت دکمه‌های تریگر متفاوت شده و از دکمه‌های D-Pad بهتری استفاده می‌کند. با این وجود هیچ نوآوری خاصی در آن دیده نمی‌شود. وقتی آن را با کنترلر DualSense سونی مقایسه می‌کنیم که دارای یک صفحه لمسی، بازخوردهای لمسی و یک میکروفون داخلی است، کنترلر ایکس باکس کمی قدیمی‌تر به نظر می‌رسد. ۷. منتظر نسل بعدی باشید ایکس باکس وان در سال ۲۰۱۳ عرضه شد. سه سال بعد نسخه جدیدتری از این کنسول به نام ایکس باکس وان S با ظاهری شکیل‌تر و به عنوان یک کنسول قدرتمندتر عرضه شد. بنابراین اگر صاحب نسخه اصلی آن بودید، یک فناوری قدیمی‌تر با کنسولی بسیار بزرگ‌تر را در اختیار داشتید. همین قضیه می‌تواند در مورد کنسول‌های Xbox Series X/S نیز صدق کند. مایکروسافت قطعاً راهی برای کوچک‌تر کردن کنسول بازی خود پیدا خواهد کرد. شاید هم آن را در رنگ‌های متفاوتی عرضه کند. البته با توجه به کمبود جهانی تراشه بعد از همه‌گیری کروناویروس، برای ملاقات با یک نسخه ارتقا یافت باید مدتی صبر کنیم.

در این سرزمین فئودالی چیزی وجود دارد که همه از آن وحشت دارند. احتمالا بگویید لابد، با یک داستان به روایت فیلم های کره‌ای و جنگ عوام و خاندان سلطنتی طرف هستیم، اما نه کاملا با یک داستان به سبک کینگدام طرف هستیم! در این دنیا ترسناک ترین چیزی که میتوان با آن مواجه شد شیاطین است. شیاطینی که به نوعی شبیه زامبی ها هستند. طبق چیزی که داستان تا به حال مشخص کرده، اولین شیطانی که در این دنیا به وجود آمده Muzan Kibutsuji نام دارد، از چرایی به وجود آمدن و قدرت هایش هیچ اطلاعاتی در دسترس نیست. تمام چیزی که میدانیم آن است که او برای صد ها سال انسان ها را تبدیل به شیطان کرده. شیاطینی که چندان از نظر ذهنی ثبات ندارند و در حسرت های زندگی قبل از شیطان شدنشان زندگی میکنند. آن ها علاقه زیادی به خوردن انسان ها دارند و با خوردن هر انسان قدرت بیشتری پیدا میکنند، بعلاوه کشتن آن‌ها کار چندان ساده‌ای نیست. تنها راه به درک واسط کردن شیاطین این دنیا قطع شدن سرشان با کاتاناهایی (شمشیر های رایج در ژاپن) مخصوص هست یا قرار گرفتنشان در زیر نور خورشید. داستان ما از جایی شروع می‌شود که تانجیرو (پسرک زغال فروش) از روستا به خانه برمیگردد، اما می‌بیند حین غیاب او تمام اعضای خانواده اش به دست شیاطین سلاخی شده‌اند، به جز یک نفر آن‌ها. تنها کسی که از دست این قتل عام نجات پیدا کرد خواهر تانجیرو، نزوکو بود. تانجیرو که حیران و سرگردان بود و از ترس و خشم به خود میلرزید، خواهرش را به دوش می‌کشد و سعی در فرار از آن منطقه میکند، اما در راه متوجه میشود، خواهری که دارد با خود می‌برد دیگر انسان نیست، بلکه یک شیطان است. نزوکا که کاملا گیج شده است میبیند خواهرش قصد حمله به او را دارد اما در این حین، پسری با یک کاتانا پیدا میشود، پسری که خود را از گروهان شیطان کش‌ ها معرفی میکند. اما در نهایت مشخص می‌شود که نزوکا بنا به دلایلی تبدیل به یک نوع شیطان خاص شده و قصدی برای کشتن کسی ندارد و بی آن که بداند عاشق برادرش است. اینگونه سفر تانجیرو برای تبدیل تنها عضو خانواده اش به انسان شروع میشود. اگر انیمه های ژاپنی را دنبال می‌کنید احتمالا با شنیدن اسم این انیمه یعنی Demon Slayer (kimetsu no yaibaا) در وهله اول به یاد Goblin Slayer بیوفتید. اما وجهه شباهتی این دو اثر فقط به اسم ختم نمی‌شود بلکه آرمان های یکسانی هم دارند. مورد اول بعد از یک تراژدی به دنبال کشتن تمام شیاطین است و مورد دوم به واسطه یک تراژدی دیگر به دنبال کشتن تمام گابلیم هاست. جدیت هر دو شخصیت در اسم عنوان انیمه خلاصه میشود. وقتی قسمت اول Kimetsu No Yaiba منتشر شد سه المان آن را به عنوانی تبدیل کرد که خیلی ها مشتاق دیدنش شدند. اولین مورد گرافیک انیمه بود که به واسطه ساخته شدن توسط استدیو Ufotable سازنده دو سری از فرانچایز Fate پر جزئیات و گیرا بود. مورد دوم موسیقی انیمه بود، که آهنگ اول آن توسط Lisa، یکی از محبوب ترین خواننده های حال حاضر ژاپن که او را با عناوینی مثل Sword art online و Fate/Zero میشناسیم ساخته شده است. مورد سوم هم خط داستانی خاص آن بود. با ترکیب این سه مورد، با همان قسمت اول انیمه به زبان ها افتاد. شخصیت پردازی شخصیت اصلی حدود ۳ قسمت طول میکشد، در طول این مدت میتوانید به وفور روحیه سامورایی طور را در سیر داستان ببینید. تانجیرو شخصیتی گرم، قوی، مهربان و جدی است. اما چیزی که از قسمت ۵ مشکل ایجاد می‌کند سیر به میدان آمدن آرک های داستانی و شخصیت پردازی های کم عمق بود. داستان آرک‌های انیمه به اصالت ژاپنی خود پایبند مانده و گاهی اوقات شیاطینی به شکل اجنه تاریخی ژاپنی میبینیم. اما این حفظ اصالت چندان پرداخته نشده و نویسنده مانگا هرچه سریعتر از آن ها گذر کرده، همانطور که از شخصیت پردازی های دوستان تانجیرو گذر کرده است. این ضعف را در انیمه شبدر سیاه به وفور دیدیم، اما باید دید انیمه در ادامه چطور با این معضل کنار میآید و آیا به شخصیت ها عمق بیشتری می‌دهد یا نه. انیمه kimetsu no yaiba تا قسمت 18با روند معمول خودش در حال ادامه بود تا اینکه قسمت 19 انیمه پخش شد. مشخص شدن بخشی از راز های پشت شخصیت‌های اصلی و افزایش قدرت‌های فوق العاده آن به واسطه بک گراند پنهان خاندان تانجیرو به همراه طراحی صحنه فوق العاده فینیشر تانیجرو به دشمن قدرتمندش، چند روز قبل اسم این انیمه را جزء هشتگ های ترند توییتر قرار داد و داخل تمام شبکه های اجتماعی و فروم های انیمه دوستان سر و صدای زیادی به پا شد. حتی چهره های مشهور انیمه دوست هم به این قسمت واکنش خیلی خوبی نشون دادند؛ در نتیجه کارگردان اثر به صورت ۹۹ درصدی خبر از پخش فصل دوم این انیمه داد. مانگای Demon Slayer با ۱۴۸ چپتر داستان منتشر شده و داستان کاملا پتانسیل تبدیل به یک انیمه بلند نظیر همتایان فئودال خود Kenshin و Inuyasha را دارند اما باید دید ادامه این داستان شیطان کشی به کجا میکشد