Pouriajm75

بررسی بازی Spider-Man Miles Morales (انحصار PS4)

11 ارسال در این موضوع قرار دارد

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

  • دوست دارم که 2

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در 1 ساعت قبل، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

چه کیفیت سمی داره 
مپ بازی هم خیلی نابه خوشم اومد

 

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در 2 ساعت قبل، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

:acigar: دم سازندش گرم

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

عآلیــ مِصِــ همیشــهـ✌️💕

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در 15 ساعت قبل، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

خیلی خیلی عالی و قشنگ. تشکر ولی حال ندارم بخونم 😐😅

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

مرد عنکبوتی های قبل از طُ سو تفاهم بود

 

 

 

دختره رو فقط دوست داشتم : )

ناموساً 100K میدم هرکی دختره رو بیاره House 380 

 

ویرایش شده در توسط KoMaiL
●_●

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در 1 ساعت قبل، CLinTon گفته است:

تو این سریش اصلا اطلاعات نداشتم در این حد خیلی مفید بود ممنون

خواهش میکنم❤️

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در در ۱۳۹۹/۸/۲۸ در 19:37، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

 

در در ۱۳۹۹/۸/۲۸ در 19:37، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

 

در در ۱۳۹۹/۸/۲۸ در 19:37، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

 

در در ۱۳۹۹/۸/۲۸ در 19:37، Pouriajm75 گفته است:

kc37_marvels-spider-man-miles-morales.jp

 

معرفی: 

استودیو بازی‌سازی اینسامنیاک گیمز با Marvel's Spider-Man: Miles Morales به یاد همه می‌آورد که هیچ‌کدام از موفقیت‌های بازی انحصاری «مرد عنکبوتی»، ابدا اتفاقی نبودند.

بازی Marvel's Spider-Man، محصول سال ۲۰۱۸ میلادی بهترین بازی ساخته‌شده با محوریت پیتر پارکر بود که از قضا تبدیل به پرفروش‌ترین ویدیوگیم ابرقهرمانی تاریخ هم شد. آن بازی ویدیویی نشان داد که چگونه سرگرم‌کنندگی می‌تواند در لحظه به لحظه‌ی یک بازی ویدیویی حضور داشته باشد و حتی پروسه‌ی رسیدن گیمر به تکمیل ۱۰۰ درصدی تک‌تک مراحل اصلی و فرعی موجود را نیز جذاب جلوه بدهد.

حالا بازی Marvel's Spider-Man: Miles Morales می‌خواهد با تمرکز روی شخصیتی به‌خصوص و فاصله گرفتن از مراحل اصلی خاص و متفاوت بازی اول، تجربه‌ای کوتاه‌تر اما همان‌قدر دوست‌داشتنی باشد. سازندگان در این مسیر به بزرگ‌ترین نقاط قوت بازی اصلی توجه کردند و برای افزایش آن‌ها در «مایلز مورالز» جنگیده‌اند. به همین خاطر این‌جا هم با داستانی نسبتا احساسی روبه‌رو هستیم که حتی گاهی موضوعاتی مشابه با قصه‌ی پیتر در بازی اصلی دارد. ولی از آن‌جایی که به خوبی به تک‌تک کاراکترها می‌پردازد، غالبا شخصی و منحصر‌به‌فرد به نظر می‌آید.

داستان و جزییات:

 

گره‌خوردن دو زندگی شخصی و ابرقهرمانی اسپایدرمن به یکدیگر یکی از مهم‌ترین عناصر داستان‌های این ابرقهرمان است و به خوبی در بازی جدید اینسامنیاک گیمز پیاده می‌شود:

 

ملیت خانواده‌ی مایلز که به پورتوریکو تعلق دارند، بازی را نه شعاری که بسیار زیبا می‌کند. زیرا فرهنگ‌ها، رفتارها و باورهای مایلز و مادر او در داستان دیده می‌شوند و رابطه‌ی آن‌ها را باورپذیرتر از حالت عادی جلوه می‌دهد. مثلا صمیمیت حاضر در تک‌جمله‌هایی که با زبان محلی بیان شده‌اند، به‌تنهایی می‌تواند روی درگیر شدن مخاطب با این آدم‌ها تاثیر مثبت بگذارد. حالا این را به‌علاوه‌ی برخوردهای قابل لمس مایلز با دیگر اعضای خانواده، گذشته‌ی قابل فهم او برای مخاطب و روابط دوستانه‌ی وی با برخی از افراد کنید تا بفهمید چرا با اینکه «اسپایدرمن: مایلز مورالز» قصه‌ای طولانی را روایت نکرد، می‌توانیم داستان‌گویی آن را دوست داشته باشیم.

حتی زمانی‌که به دشمنان و افراد قرارگرفته در مقابل مایلز مورالز نگاه می‌کنیم، بیشتر از شخصیت‌هایی تک‌بعدی و پوچ با آدم‌هایی باورپذیر مواجه می‌شویم که حتی گاهی می‌توانیم به انگیزه‌های آن‌ها احترام بگذاریم. تازه نباید از یاد برد که این‌جا هرگز مایلز مورالز و اسپایدرمنِ او از هم جدا نمی‌شوند؛ مایلز هم در حال مبارزه برای پیشرفت در زندگی و محافظت از عزیزان خود است و هم باید در مقام مرد عنکبوتی، برای یک شهر و مخصوصا یک محله بجنگد.

بار شخصی و احساسی مورد اشاره به سرتاسر قصه منتقل می‌شود و یک داستان آشنا را به اندازه‌ی لازم پرکشش می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هم شبیه به داستان بازی نخست باشد و هم بتواند ذات خود را برای مخاطب به تصویر بکشد. اصلا در لحظه به لحظه‌ی «اسپایدرمن: مایلز مورالز» می‌توان با همین الگو مواجه شد؛ سازندگان در این اسپین-آف، همزمان شبیه به بسیاری از لحظات بازی اول و متفاوت با حجم قابل توجهی از آن‌ها عمل کرده‌اند. در نتیجه Marvel's Spider-Man: Miles Morales هم کاملا به جهان بازی‌های Marvel's Spider-Man اینسامنیاک گیمز تعلق دارد و هم از پس ایستادن روی پاهای خود برآمده است.

lbt_spider-man-miles-ps4.jpg

 

 

 

از آن‌جایی که با یک قسمت فرعی از یک مجموعه بازی پرطرفدار سر و کار داریم که تنها دو سال بعد از Marvel's Spider-Man اصلی از راه رسید، مقایسه‌ی دو محصول نام‌برده با یکدیگر اجتناب‌ناپذیر است. به همین خاطر هم نقاط قوتی مثل پیشرفت داستانی مراحل فرعی به چشم می‌آیند و هم تلاش سازندگان برای ایجاد تغییر به کمک پازل‌های محیطی در ذوق مخاطب می‌زند.

«اسپایدرمن: مایلز مورالز» مراحل فرعی خود را بهتر از مراحل فرعی بازی سال ۲۰۱۸ طراحی کرده است. زیرا با کاهش تنوع آیتم‌ها و امتیازاتی که در آن‌ها کسب می‌کنید، پروسه‌ی پیشرفت در بخش‌های مختلف را انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. این‌جا دیگر تنها راه کسب تمامی آپگریدها و لباس‌های مورد نظر، تکمیل تمامی مراحل موجود با بهترین امتیاز نیست. بلکه تا حدی دست گیمر در انتخاب مراحلی که می‌خواهد به سراغ آن‌ها برود، باز می‌ماند و همین نکته پویایی بازی را افزایش می‌بخشد. در همین حین نباید از یاد برد که خوش‌بختانه در «مایلز مورالز» اکثر مراحل فرعی داستان‌های کوچک‌وبزرگ خود را دارند و برخلاف بازی اصلی که یکی از ایرادات اصلی آن تکراری بودن بیش از اندازه‌ی مراحل فرعی است، ساخته‌ی تازه اینسامنیاک گیمز از چنین مشکلی رنج نمی‌برد.

 

 

گیم‌پلی در اکثر مواقع تعادل لایق توجهی دارد؛ تا حدی که گیمر بارها برای کسب پیروزی باید به شکلی دل‌چسب از تمامی گجت‌ها و توانایی‌های خاص مایلز مورالز بهره ببرد:

 

از زمانی‌که برای پیدا کردن اتومبیلِ به سرقت رفته‌ی یک انسان به سرعت شهر را زیر پا می‌گذارید تا وقتی که با نرم‌افزار نصب‌شده روی گوشی مایلز به‌دنبال درخواست‌های بیشتر مردم می‌گردید، مراحل فرعی «مایلز مورالز» بهتر از Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ میلادی به نظر می‌رسند. تازه گاهی در دل همین مراحل فرعی، اتصالاتی مهم بین زندگی شخصی مایلز مورالز و نقش او به‌عنوان اسپایدرمن به چشم می‌خورند.

همان‌گونه که گفتیم، سازندگان می‌خواهند با آوردن پازل‌های محیطی مختلف به بازی تنوع آن نسبت به محصول اصلی را افزایش دهند. ولی متاسفانه این ایده اصلا به خوبی پیاده نشده است. هیچ‌کس نمی‌تواند از اصل وجود پازل‌های مورد بحث در بازی ایراد بگیرد. ولی آن‌ها انقدر پیش پا افتاده و خسته‌کننده هستند که عملا «اسپایدرمن: مایلز مورالز» را چند بار از ریتم می‌اندازند و انگار وقت گیمر را هدر می‌دهند. بالاخره اصل لذت مواجهه با پازل‌ها در یک بازی ویدیویی، متعلق به زمانی است که به خود برای حل آن‌ها افتخار می‌کنید. پس وقتی پازل‌ها صرفا به چند دقیقه وقت گذراندن در محیط و زدن چند دکمه خلاصه می‌شوند، چگونه می‌توانیم آن‌ها را دوست داشته باشیم؟

jwvx_spider-man-miles-morales-ps4-mom.jp

 

این وسط یکی از توانایی‌های به‌خصوص مایلز مورالز نیز با هسته‌ی گیم‌پلی بازی جور درنمی‌آید. در حقیقت از آن‌جایی که سیستم مخفی‌کاری، هوش مصنوعی، روش‌های جابه‌جایی و مبارزه‌ی دشمنان در محیط همگی عین بازی اصلی هستند، قابلیت خاص او صرفا به شکلی نه‌چندان مطلوب، مبارزه‌ی مخفی‌کارانه با دشمنان را آسان‌تر از قبل جلوه می‌دهد. این در حالی است که مخفی‌کاری درست در بازی نخست به قدری چالش‌برانگیز بود که وقتی یک محیط را بدون دیده شدن پاک‌سازی می‌کردید، احساس یک برنده‌ی کامل را داشتید. پس کاش سازندگان سعی می‌کردند که همگام با بالا بردن قدرت مایلز در انجام مخفی‌کاری‌های گوناگون، قدرت برخی از دشمنان را هم افزایش دهند. این‌گونه تعادلی بهتر برقرار می‌شد و مایلز مورالز به‌عنوان یک اسپایدرمن نسبتا تازه‌کار، چالش‌های بیشتری را لمس می‌کرد.

 

 

تنوع ظاهری دشمنان بیشتر از تنوع واقعی سبک‌های مبارزه‌ای آن‌ها است. ولی باتوجه‌به مدت‌زمان کوتاه‌تر «مایلز مورالز» نسبت به محصول سال ۲۰۱۸، این اشکال دیگر آن‌چنان به چشم نمی‌آید. قبل از آن که بخواهید متوجه تنوع نه‌چندان زیاد دشمنان شوید، بازی تمام می‌شود

bcq5_miles-morales-stopping-cars-ps4.jpg

 

 

کارگردانی بازی چه در سکانس‌های پرشده از کات‌های سریع و چه در لحظات آرام و احساسی، کار خود را به خوبی انجام می‌دهد:

 

اگر از این ایرادها بگذریم، تمام المان‌های واردشده به بازی به خاطر مایلز مورالز عالی هستند. کنترل او از بسیاری جهات حس‌وحالی متفاوت با کنترل پیتر پارکر دارد و تغییرات جزئی و کلیدی سیستم مبارزات هم کاری می‌کنند که گیمر با دقت بیشتری سراغ فشردن دکمه‌های برود. شما برای تکمیل بازی روی دو درجه‌ی سختی پایانی، هیچ راهی جز استفاده‌ی صحیح از تمام قابلیت‌های مایلز ندارید و بارها احساس می‌کنید که مقابل چالش‌های قرار گرفته‌اید که با پیتر نمی‌توانستید آن‌ها را پشت سر بگذارید. اسپایدرمن جدید اینسامنیاک گیمز با استفاده از قدرت بایو-الکتریکی خود کارهای زیادی انجام می‌دهد و گجت‌های کمتر اما جالب او هم تنوع خوبی به بازی بخشیده‌اند.

به همین مورد باید جلوه‌ی آشنا و همزمان تازه‌ی شهر به خاطر بارش گسترده‌ی برف را هم ببینیم که تار تنیدن در نیویورک را دل‌گرم‌کننده‌تر از قبل می‌سازد. تازه در عین آن که محیط‌های مشابه زیادی بین دو بازی به چشم می‌خورند، «مایلز مورالز» به‌عنوان یک اسپین-آف انصافا در خلق محیط‌های داخلی جدید کم نگذاشته است. ست‌پیس‌های اثر را هم بهتر است خودتان ببینید. Marvel's Spider-Man: Miles Morales چندین و چند لحظه‌ی درخشان و شلوغ دارد که بازی را به خوبی در ذهن بازیکنان ثبت خواهند کرد.

hmp9_morales-dive-ps4-game-spider-man.jp

 

 

همه‌ی این جذابیت‌ها هم با طنازی همیشگی اینسامنیاک گیمز در ارائه‌ی موارد کوچک و بسیار دل‌نشین به اوج قدرت اثرگذاری خود روی احساس مثبت مخاطب راجع به بازی می‌رسند. از چندین و چند لباس مختلف که همگی طرفدارانی پروپاقرص پیدا می‌کنند تا مواردی مثل یک حالت گرافیکی خواستنی که بازی را به فرمت تصویری انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse درمی‌آورد.

از موسیقی‌هایی که با دقت کامل انتخاب شده‌اند و به موقع پخش می‌شوند تا قابلیت‌های خاص و محدودی که به اسپایدرمن خود می‌دهید تا گیم‌پلی را کم‌وبیش شخصی‌سازی کنید. همه‌ی دستاوردهای نام‌برده هم حاصل تلاش و برنامه‌ریزی شما داخل بازی هستند تا پشت سر گذاشتن هر مرحله‌ی فرعی، ارزشی دوگانه داشته باشد؛ هم شما را به گیم‌پلی مورد علاقه‌ی خود نزدیک‌تر کند و هم داستانی کوچک و سرگرم‌کننده را به تصویر بکشد.

برای نمونه وقتی کار به‌خصوصی را در یکی از مراحل فرعی بازی انجام می‌دهید، یک لباس دیدنی را از کاراکتری بی‌اندازه مهربان هدیه می‌گیرید. حالا تا آخر بازی وقتی سراغ آن لباس می‌روید، داستانی در پس آن وجود دارد که از ذهن بازیکن خارج نمی‌شود. اینسامنیاک گیمز این‌گونه گیمر را قدم به قدم تبدیل به اسپایدرمن، نسخه‌ی مایلز مورالز می‌کند. راستی این‌جا هیچ خبری از خریدهای درون‌برنامه‌ای برای کسب سریع‌تر مواردی همچون لباس‌ها نیست. چون با یک ویدیوگیم واقعا خوب سر و کار داریم.

 

جلوه‌ای اصلی جزئیات سازنده‌ی بازی را می‌شود در مواردی مانند روش‌های متفاوت کسب مهارت‌های بیشتر و حتی حرف زدن با NPCهای متفاوت دید. در «مایلز مورالز» دشمنان با هم گفت‌وگوهای منطقی‌تری دارند و حتی تماس‌های تلفنی مایلز نیز پخته‌تر و شنیدنی‌تر از موارد شنیده‌شده در بازی سال ۲۰۱۸ هستند. هر زمان که رادیو مخالف با اسپایدرمن یا پادکست طرفداری از او پخش می‌شود، به گوشه‌ای می‌روید تا آن‌ها را به‌صورت کامل گوش کنید. هروقت که بسته‌هایی را در شهر می‌یابید، رابطه‌ی خود با یک شخصیت را عمیق‌تر از گذشته می‌بینید. هر زمان که با شخصی تماس می‌گیرید، ممکن است در قصه‌ای کوچک اما شنیدنی شریک شوید. همچون زمانی‌که دوست صمیمی مایلز وسط مأموریت او مشغول خواندن یک نمایش‌نامه‌ی فوق‌العاده شده است و آن‌چنان تمایل خاصی به کمک به شما ندارد.

سازندگان بارها الگوهای به وجود آمده در بازی را می‌شکنند تا رفتن به سراغ کارهای تکراری هم متفاوت به نظر بیاید. مثلا اگر بخشی از مراحل فرعی به جمع‌آوری چند آیتم از نقاط مختلف شهر مربوط است، ناگهان گرفتن یکی از این آیتم‌ها دچار پیچیدگی خاصی می‌شود و گیمر را مقابل چالشی غیر قابل پیش‌بینی می‌اندازد. تک‌تک زیبایی‌های کوچک مورد اشاره درنهایت غوطه‌وری گیم‌پلی «مایلز مورالز» را افزایش دادند؛ اثری ۵۰ دلاری که از بسیاری از بازی‌های ۶۰ دلاری امروز، سرگرم‌کننده‌تر است.

nni7_miles-morales-talking-ps4-spider-ma

 

نقشه ی بازی:

نقشه ی بازی همانند Marvel's Spider Man, شهر New York را در کریسمس و فصل زمستان روایت میکند:

 

me39_th.jpg

 

pr4_oif.jpg

 

 

 

نقد و نمرات بازی Spider Man Miles Morales از دید سایت های برتر دنیا:

 

گیمزبیت: ۱۰۰ از ۱۰۰

فکر نمی‌کنم که پلی استیشن در تاریخ عرضه خود بازی روز عرضه‌ای بهتر از Spider-Man: Miles Morales داشته باشد. قطعا پلی استیشن 5 به واسطه‌ی این بازی، قطعا Knack و Killzone را از پیش روی برداشته است.

 

 

دیستراکتوید: ۹۰ از ۱۰۰

من با این دید به‌سراغ بازی رفتم که یک داستان فرعی را تجربه خواهد کرد، اما Spider-Man: Miles Morales بیشتر از سطح توقع من ظاهر شد.

 

گیم اینفورمر: ۹۰ از ۱۰۰

هیچ زمان بارگذاری وجود ندارد و ری تریسینگ در این بازی زیبا است. نسخه پلی استیشن 5 بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales از نظر فنی یک دستاورد بسیار خوب به حساب می‌آید. ازاین‌رو بهترین گزینه برای تجربه، نسخه پلی استیشن 5 است، اگر امکانش را دارید. نحوه پرتاب ظهر و مکانیسم آن به واسطه کنترلر دوال‌سنس بسیار حس خوبی را ارائه می‌دهد. البته منظورم این نیست که نسخه نسل هشتم Marvel’s Spider-Man: Miles Morales تجربه‌ی خوبی را ارائه نمی‌دهد. بازی Marvel's Spider-Man سال ۲۰۱۸ از نظر بصری تجربه‌ی بسیار خوبی را ارائه داد و این نسخه هم همانند قبل است. در نسخه نسل هشتم نقل مکان‌ها در مدت زمان کوتاهی و ازطریق سوار شدن مترو انجام می‌شود و از نظر بصری هم شاید همانند نسخه نسل نهمی خود نباشد، اما همچنان زیبا و چشم‌نواز است.

 

آی‌جی‌ان: ۹۰ از ۱۰۰

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales شاید از نظر محتویات همانند نسخه سال ۲۰۱۸ نباشد، اما به‌خوبی یک داستان زیبا در جهان مرد عنکبوتی را روایت می‌کند. Marvel’s Spider-Man: Miles Morales را می‌توان یک دنباله‌ی جذاب دانست که به‌خوبی پایه و اساس نسخه پیشین در بخش‌هایی نظیر مبارزات و دشمنان را بهبود بخشیده است. همچنین شاهد یک داستان درگیر کننده با محوریت مایلز مورالز هستیم و این بازی، گزینه‌ی خوبی برای خرید پلی استیشن 5 است. از دیگر ویژگی‌های خوب بازی هم می‌توان‌به صداگذاری و استفاده از دسته پلی استیشن 5 اشاره کرد. مهم نیست کدام یک از نسخه‌‌های بازی را تجربه می‌کنید، Marvel’s Spider-Man: Miles Morales روی هر دو کنسول جذاب است.

 

 

گیمزرادار: ۸۰ از ۱۰۰

هوشمندانه، اما بخش مختصری از زندگی ابرقهرمانی مایلز مورالز را ارائه می‌دهد.

 

 

منبع: زومجی

 

 

@83mehrdad83 @Original @Shxyan @Momojaja @NimaB @KARiM @LORDMohammad @Vazir @YaS @KoMaiL @CLinTon @AMiREpiCure @AmiRKinG @ZedOne @Farabb

 

کسایی ک تگشون گردم و منو نمیشناسن،‌ من همون @Pouria0JM ام ❤️:| 

کرم بریزم

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در 16 ساعت قبل، KoMaiL گفته است:

مرد عنکبوتی های قبل از طُ سو تفاهم بود

 

 

 

دختره رو فقط دوست داشتم : )

ناموساً 100K میدم هرکی دختره رو بیاره House 380 

 

 

کسی پیدا نکرد ؟

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید

برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید

ایجاد یک حساب کاربری

برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !

ثبت نام یک حساب کاربری جدید

ورود به حساب کاربری

دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید

ورود به حساب کاربری